Auckland_er : 028

posted on 08 May 2011 08:21 by patzh in Auckland-er
 
19 เมษายน 2554
 
 
 
ผมบอกใครหรือยังว่ามีสอบใหญ่สามัญประจำสองเดือน?
 
 
เอาเป็นว่าวันนี้คือวันที่สอบวันสุดท้ายของการสอบใหญ่สามัญประจำโรงเรียน โดยปกติจะมีการสอบย่อยๆทุกวันศุกร์เพื่อเป็นการเก็บคะแนนวัดองค์ความรู้ที่ได้เรียนมาในแต่ละสัปดาห์แล้วเอาทั้งหมดมาประเมินผลรวมเป็นการสอบครั้งใหญ่ซึ่งจะจัดทุกแปดสัปดาห์โดยสอบในวันจันทร์และอังคาร การสอบใหญ่เป็นการจัดสอบแบบวัดสกิลในทุกๆส่วนไม่ว่าจะเป็นแกรมม่า ไรท์ติ้ง สปีกกิ้ง ซึ่งจะจัดสอบทั้งหมดสองวัน แบ่งเป็นแกรมม่าก่อน แล้วตามด้วยไรท์ติ้งและสปีกกิ้งในวันรุ่งขึ้น
 
 
เมื่อวานผมทำข้อสอนแกรมม่าไปแล้วในการสอบใหญ่ แอบรู้สึกว่าตัวเองก็ยังคงโง่แกรมม่าเช่นเดิม ซึ่งเอาเข้าจริงก็ไม่น่าแปลกใจ เพราะสุดท้ายแล้วที่ทำๆกันไปได้มันก็จะเน้นในเรื่องของความเข้าใจประโยคมากกว่า คือกล้าพูดว่าผมนะอ่านประโยคแล้วรู้นะว่ามันคือเทนส์ไหนแต่ปัญหาคือไม่รู้จะเขียนอะไรลงไปในนั้นนะแหละที่ชีวิตล่มมาถึงทุกวันนี้
 
 
ถ้าหากว่าการสอบแกรมม่าที่ผ่านไปแล้วทำให้ชีวิตดีขึ้นจริงๆก็คงะเป็นในส่วนของที่เป็นคำศัพท์หรือส่วนของพวกเฟสซอลเวิร์บ ที่น่าจะทำได้อยู่เลือนๆ (รวมไปถึงเวิร์บที่บอกตำแหน่งด้วย - อะไรที่มันง่ายๆก็ผ่านหมดนะแหละคือข้อสรุป ฮา ฮ่า) แล้วก็ต้องมานั่งกังวลใจกับการสอบข้อเขียนในวันนี้อีกด้วย แต่เอาเข้าจริงเมื่อวานสอบเสร็จก็ไปเดินซื้อของที่เค้านท์ดาว์นซุเปอร์มาร์เก็ตอยู่เลยให้ตายเถอะ ฮา ฮ่า
 
 
ส่วนวันนี้มีสอบไรท์ติ้งครับ คือส่วนตัวก็ประหม่าในการสอบไรท์ติ้งอยู่แล้วเพราะรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่อ่อนด้อยในการเขียนห่าเหวอะไรก็ตามแต่ในภาษาต่างชาติ เพราะในระบบความคิดมักจะคิดประโยคในแบบภาษาไทยที่สละสรวยแล้วจะผิดหลักไวยากรณ์ของภาษาอังกฤษจนหมดสิ้น ทำให้เสียเซลฟ์กันไปเนืองๆ และเวลาที่จำกันในการสอบไรท์ติ้งและหัวข้อที่กำหนดมาในเรื่องของ "วันหยุดที่คุณประทับใจ" ซึ่งไอ้ส่วนตัวเราก็ไม่ค่อยมีความประทับใจกับฮอลิเดย์ห่าอะไรพวกนี้เป็นต้นทุนที่แย่พอแล้ว ยังต้องมานั่งคิดอะไรพวกนี้ในเวลาจำกันและต้องเขียนออกมาเป็นภาษาอังกฤษอีก ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ เพราะเอาจริงๆแล้ว ต่อให้เวลาเท่ากันเป็นภาษาไทยก็ยังไม่รู้เลยว่าจะเขียนออกมาได้มั้ยหรือเปล่า
 
 
พอถึงตอนสอบไรท์ติ้งก็ไม่เข้าใจมนุษย์ว่าจะเกิดอะการ "พานิค" อะไรกันนักหนา คำศัพท์ง่ายๆที่แม่งเขียนกันอยู่ทุกวันที่เรียนอยู่ดีดีก็เสือกเขียนไม่ได้กันซะอย่างนั้น แล้วที่เหี้ยกว่านั้นก็คือมาถามกูเนี้ยแหละครับ!! อย่างเช่นง้วงเด็กนรกที่ไปว่าลัมชาวเวียดนามว่าเขียนนู้นนี่ไม่ได้ โง่อย่างนั้นอย่างนี้ ที่แม่งตลกร้ายคือไอ้ง้วงแม่งถามผมในเรื่องเดิม คำศัพท์เดิมๆตลอดเวลาจนผมหงุดหงิดอยากกระโดดเตะตูดมันจริงๆ มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆที่จะต้องใส่ใจ ตั้งสมาธิในการเขียน ในการทำในสิ่งที่เราไม่ถนัด แต่มันก็คอยมาทำลายสมาธิและถามในสิ่งที่ "มึงจะถามกูทำพ่อมึงหรือไงว่ะห่า" อยู่ตลอดเวลา พร้อมกับทำตัวเกรียนๆว่า "ไงหละพี่ ผมเขียนได้ตั้งสองหน้า" ถุย!!! มึงไม่ได้เห็นใจกูเลยนี่หว่าไอ้เกรียน!!
 
 
นอกจากนั้นยังต้องคอยระแวงกับการสอบสปีกกิ้งที่ต้องแบ่งตามลำดับ ซึ่งผมก็คือผมต้องออกไปเป็นคนรองสุดท้ายและคนสุดท้ายคือน้องเจมส์ ตายห่ามากๆ เขียนก็จะไม่เสร็จ แล้วยังต้องไปสัมพาษณ์อีกจะบ้าตาย สุดท้ายก็เลยจบลงด้วยการเขียนไปได้ครึ่งหน้านิดก่อนออกไปสัมพาษณ์ ซึ่งการสัมพาษณ์ก็ไปสัมพาษณ์กับแอนดรูว์ จี ก็พูดคุยในเรื่องของเพลงโปรดว่าชอบเพลงอะไร แนวไหน แล้วมีความรู้สึกยังไงกับเพลงเหล่านั้น ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ผมข้อนข้างมั่นใจว่าทำได้ดีในระดับที่ดีเลยทีเดียว
 

หลังจากที่สอบเสร็จกว่าจะรู้คะแนนทั้งหมดก็จะเป็นประมาณวันพฤหัส รวมไปถึงกิจกรรมของโรงเรียนและประชุมใหญ่เพื่อต้อนรับและอำลานักเรียนใหม่เก่าก็ย้ายมาวันพฤหัส เพราะว่าในสุดสัปดาห์ที่จะถึงเป็นอีสเตอร์และANZAC เดย์ (หรือวันทหารผ่านศึกของนิวซีแลนด์และออสเตรเลียนั่นเอง) ซึ่งก็จะได้หยุดยาวตั้งแต่วันศุกร์จนไปถึงวันจันทร์ คล้ายๆกับวันหยุดสงกรานต์บ้านเรานี่แหละ
 
 
สอบเสร็จผ่านอะไรมาทั้งสองวันอย่างเห็นเหนื่อยตอนเย็นก็เลยทำพาสต้าจานใหญ่เอาไว้สำหรับคนหลายๆคนและชวนซูกิมาร่วมทานอาหารเย็นจานพาสต้าฉลองความวินาศที่เกิดจากการสอบที่ผ่านไป ก่อนที่จะเฝ้ารอรับชะตากรรมที่เกิดขึ้นในวันพฤหัสที่จะมาถึง
 
 
 
 
 
อัพเดทล่าสุด!!
สามารถติดตามบล็อกได้ที่เพจทางเฟสบุ๊คด้านขวามือ
ใครอ่านแล้วมาแสดงตัวกันหน่อยเถอะว่ามาอ่านจริงๆนะจ๊ะ ><
อ่อๆอีกอย่าง
ในเพจอาจจะมีอัพเดทพวกภาพถ่ายวิดีโอที่ต่างจากในบล็อก
ถ้ากดไลค์จะดีกับทุกคนนะจ๊ะ
 
ด้วยรักและคิดถึง
แพท
 
 

 

Comment

Comment:

Tweet

มีเพจแล้วลืมบล็อกนะคะ

#1 By :3 (183.89.134.57) on 2011-05-13 18:51