Auckland_er : 029

posted on 14 May 2011 13:42 by patzh in Auckland-er
 
 
21 เมษายน 2554
 
 
 
พรุ่งนี้เป็นวันหยุดเนื่องด้วยเป็นวันอีสเตอร์ทำให้วันนี้ที่เป็นวันพฤหัสจะต้องมีประชุมใหญ่กันก่อนเข้าคาบที่สอง ซึ่งกิจกรรมที่สำคัญก็คือการอำลาอาลัยให้กับนักเรียนที่หมดคอร์สแล้วไปทำอย่างอื่น
 
 
อย่างไรก็ดี คงไม่ใช่แค่การอำลาอาลัยอย่างเดียวเพราะตอนเช้าคาบแรก แอนดรูว์ จี ที่สอนแกรมม่าเดินเข้ามาในห้องแล้วก็ให้ผลสอบกับนักเรียนในห้องว่าคุณภาพของผลการสอบ คุณภาพของคะแนนนั้นเป็นอย่างไรบ้าง และใครจะได้ไปต่อในคอร์สที่สูงขึ้น หรือใครจะเรียนต่อในคอร์ดเดิมต่อไป
 
 
ผลออกมาประกฎว่าคนเกือบครึ่งห้องได้ย้ายขึ้นโดยที่อาเลฮานโดร ย้ายขึ้นไปอยู่ที่ห้อง Intermediete 1 ส่วนเอิร์ทกับซูกิ ได้ย้ายขึ้นไปเรียนที่ห้อง Intermediete 2 ส่วนผมกับฮาซิด้าย้ายไปที่ห้อง Intermediete 3 ส่วนห้องเดิมนั้นก็มีจังย้ายขึ้นมาพร้อมกับกุ้ง แล้วเจี๊ยบก็ย้ายเข้ามาที่ห้องนี้แทน (อะไรประมาณนั้น ช่างมันเถอะ!)
 
 
วันนี้เด็กไทยทั้งสี่คน (ที่เคยกล่าวถึงไปแล้วได้แก่ เจมส์, จ๋า, โอ๊ต และเพชร) ก็ต้องถึงเวลาที่ต้องมารำลากันเสียที บรรยากาศอบอวนไปด้วยความเศร้า แต่ก็ยังมีความรู้สึกดีดีแผ่ออกมาจากทุกความรู้สึก ความผูกพันธ์ที่มีแม้จะไม่ยาวนานแต่ก็เพียงพอที่จะทำให้รู้สึกใจหายเมื่อน้องๆทั้งสี่คนนี้จากไป หลังจากที่เลิกเรียนในคาบเช้าแล้วชาวไทยที่เรียนด้วยกันก็พร้อมใจกันไปกินบุฟเฟ่เนื้อย่างเกาหลีเพื่อเลี้ยงส่งเจมส์และน้องๆคนอื่นๆ โดยที่มีชาวเกาหลีอย่างอาริมและชาวญี่ปุ่นอย่างยูกิมาร่วมรับประทานอาหารด้วย
 
 
ในขณะเดียวกันที่ตอนบ่ายนักเรียนที่โรงเรียนต่างต้องทำกิจกรรมเดินรอบเมืองเพื่อหาคำตอบชิงรางวัล แต่พวกเราเหล่าชาวไทยต่างนั่งกินบุฟเฟ่สนทนาธรรมและพูดคุยทำความรู้จักกันมากขึ้น ก่อนที่จะต้องจากลากันไปพร้อมกับวันหยุดยาวที่กำลังจะมาถึงอันใกล้
 
 
หลังจากกินบุฟเฟ่เสร็จก็ไปเค้าท์ดาว์นเพื่อที่จะซื้อเครื่องปรุงสำหรับทำอาหารเย็นวันนี้ ซึ่งตั้งใจแล้วว่าจะทำมาม่าต้มยำกุ้งผัด ซึ่งได้มาจากน้องเจมส์เพื่อเอามาเป็นเสบียงสำรองยามขาดแคลน(และขี้เกียจ) ซึ่งซูกิจะมากินด้วยเพราะติดใจอาหารไทยหลังจากที่ไปกินที่ร้านไทยคาเฟ่มา และหวังว่าน้องเจมส์และน้องๆทุกคนจะเดินทางปลอดภัยและมีความสุขในการมาอยู่ที่นี่ แม้จะไม่ใช่ระยะเวลาที่ยาวนาน
 
 
ฤดูกาลเปลี่ยนหมุนผ่านไป คนเกาจากไป คนใหม่เข้ามา ไม่มีอะไรแน่นอนคงที่ มีเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้เรานั้นดำรงอยู่ได้คือการเชื่อในปัจจุบันและทำตัวเราเองให้ดีที่สุดมากกว่า
 
 
 
 
 
 
 
 
(ชมที่ตั้งร้านของบุฟเฟ่เกาหลีราคา 18 ดอลล่าล์ ในมื้อเย็นได้ที่นี่)
 
 

Comment

Comment:

Tweet

open-mounthed smile open-mounthed smile

Hot!

#1 By จุด on 2011-05-14 14:56