Auckland_er : 030

posted on 14 May 2011 20:00 by patzh in Auckland-er
 
23 เมษายน 2554
 
 
วันอีสเตอร์ - วันเสาร์ - วันหยุดราชการ - อื่นๆ
 
 
ที่แน่ๆวันนี้เป็นวันที่อากาศดีอีกครั้งหลังจากที่เมื่อวานร้านค้าในย่านดาว์นทาว์นต่าวพร้อมใจปิดบริการเนื่องจากเป็นวันหยุดยาวในเทศกาลอีสเตอร์
 
 
หลังจากที่เมื่อวานนอนอู้ไม่ยอมขยับตัวไปไหนเพราะอากาศน่านอนและฝนตกพร่ำๆเลยขี้เกียจย่างกรายออกไปข้างนอก แถมร้านค่าต่างก็ปิดบริการทำให้รู้สึกว่าควรจะอยู่ในห้องทำอะไรไร้สาระบ้าง เช่นการมานั่งอัพบล็อกบ้าง นั่งอ่านข่าวหลินปิงบ้าง ให้รู้สึกเหมือนเป็นคนไทยอยู่หน่อยๆ
 
 
การที่มาอยู่ที่นี่เวลาที่ได้เจออากาศดีดีแล้วจะรู้สึกอยากพาตัวเองออกไปข้างนอก ออกไปถ่ายรูปเล่นเพราะการที่จะเอาตัวเองออกไปข้างนอกในอากาศดีดีนั้นหายากมาก อากาศที่นี่แปรปรวนเหมือนใจผู้หญิง เดี๋ยวร้าย หงุดหงิดง่าย หายช้าอะไรแบบนั้นพอเจอเมฆลอยตัวสีสวยแดดแรงๆควรจะเอาตัวเองออกไปสัมผัสกับอากาศที่เป็นธรรมชาติและสถานที่ต่างๆที่ยังไม่เคยไปมาก่อน
 
 
ที่จริงผมเคยไปเกือบๆถึงพิพิธภัณฑ์มาหลายครั้งแต่สุดท้ายมันจะไปจบที่การไปเตร็ดเตร่แถวโดเมนปาร์คมากกว่า กว่าจะได้มายังพิพิธภัณฑ์จริงๆก็ใช้เวลานานอยู่ ทั้งๆที่ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องใช้เวลานานถึงขนาดนั้นซึ่งการเดินทางมายังพิพิธภัณฑ์โดยการเดินจากห้องพักใช้เวลาราวๆสิบห้านาทีเพราะว่ามันไม่ได้ไกลจากที่อยู่มากนักผมมาถึงราวๆบ่ายโมงตรงเห็นจะได้
 
 
ให้ตายเถอะครับ!
 
 
ที่นี่เต็มไปด้วยเด็ก เด็ก และเด็ก เต็มไปหมดไม่นะ ไม่!!!!
 
 
คือผมก็ไม่ได้มีปัญหากับเด็กอะไรมากมายหรอกครับเพียงแต่ ทำไมถึงมีเด็กเยอะขนาดนี้ ผมไม่ได้มีัญหากับเด็กแบบจริงๆจังเพียงแค่เวลาเด็กเยอะๆแล้วมันน่าปวดหัวและรู้สึกเหมือนชีวิตเรานั้นกำลังโดนคุกคามอยู่ตลอดเวลา แต่เอาเข้าจริงเด็กจำนวนมากที่ไม่ได้มาเป็นหมู่คณะนั้นมันก็ดูไม่ได้น่ารำคาญและน่ากลัวเท่ากับที่คิดไว้ในตอนแรกซักเท่าไหร่
 
 
ภายในพิพิธภัณฑ์ที่นี่เต็มไปด้วยเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ที่แบ่งออกมาชัดเจนตั้งแต่เรื่องของเผาพันธุ์ดั่งเดิมของนิวซีแลนด์ ชาวเกาะต่างๆในระแวกทะเลแปซิฟิก ลัทธิความเชื่อต่างๆของชาติพันธุ์ รวมไปถึงประเพณีพื่นเมืองที่จัดแสดงให้ได้ชมกันตามเวลาที่กำหนด (ซึ่งไม่ได้ดูเพราะว่าคนเยอะเกินไปเลยหนีไปดูอย่างอื่นแทน)
 
 
ที่นี่ไม่ได้มีแค่เรื่องราวประวัติศาสตร์น่าเบื่อๆเกี่ยวกับเรื่องชาติพันธุ์ที่เต็มไปด้วยเรื่องของเนื้อหนังและประวัติศาสตร์ที่เต็มไปด้วยเนื้อหาทางวิชาการในหนังสือเท่านั้นแต่ที่นี่มีแม้กระทั่งของเล็กๆน้อยอย่างเฟอร์นิเจอร์ที่ยอดนิยมประจำยุคต่างๆ เครื่องแบบนักเรียนของนิวซีแลนด์ กระดานดำสมัยก่อน เครื่องหมายลูกเสือ โรงเก็บจักรยาน รายละเอียดเล็กๆน้อยเหล่านี้ที่เติบโตขึ้นมากับเด็ฏของนิวซีแลนด์ ที่ถือว่าเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ หลักฐานทางวัฒนธรรมที่แสดงให้เห็นว่าเราเติบโตมาได้เพราะอะไรและมันมีความเปลี่ยนแปลกและมีผลกระทบต่อชีวิตคนเรามากน้อยแค่ไหน
 
 
นอกจากส่วนวิถีชีวิตต่างๆเหล่านั้นแล้วส่วนนึงที่สำคัญมากสำหรับพิพิธภัณฑ์ของโอ๊กแลนด์แห่งนี้คือเรื่องของสงครามเพราะว่าแต่ก่อนนั้นพิพิธภัณฑ์แห่งนี้คือพิพิธภัณฑ์ของทหารที่เก็บรวบรวมข้อมูลทางการรบของสงครามมากกว่าจะเป็นเรื่องทางประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์ และแถมในอีกวันสองวันข้างหน้ายังตรงกับวันทหารผ่านศึกของชาวออสเตรเลียและนิวซีแลนด์อีกต่างหาก เรื่องการจัดแสดงนิทรรษการเกี่ยวกับสงครามโลกก็เลยดูมีข้อมูลน่าสนใจและมีคนให้ความสนใจเป็นพิเศษ
 
 
แม้ว่าการมาครั้งนี้จะไม่ค่อยได้อะไรมากมายเท่าไหร่ (เพราะเด็กเยอะและความโง่ในภาษาศาสตร์) แต่สิ่งที่ได้เรียนรู้จริงๆมันอาจจะไม่ได้อยู่ในข้อมูลของสิ่งที่พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้บอกอะไรกับเรามากมายหรอก แต่มันอยู่ที่วิธีการให้ความสำคัญต่อสิ่งต่างๆที่จะบ่งบอกถึงความเป็นชาติของเรามากกว่าคราวนี้ได้คอนเซปคร่าวๆแล้วเดี่ยวคราวหน้าค่อยว่ากันใหม่ในรายละเอียด
 
 
ถ้าเรายังคงอยู่ในชาตินี้อย่าเอาแต่สิ่งที่เป็นของชาติที่แล้วมาบ่งบอกความเป็นชาติของเรากันอย่างเดียวเลย
 
 
 
 
 
 
 
 
(ดูแผนที่พิพิธภัฒฑ์ได้ที่นี่นะจ๊ะ)

Comment

Comment:

Tweet